Friday, February 17, 2012

ചിന്തകള്‍


പെരുകിയ വയറിന്റെ ഭാരം
കുടല്‍ വഴി പുറത്തേക്കു തള്ളുമ്പോള്‍
അറിയാതെ ചില കവിതകള്‍ 
എന്റെ തലയിലും മൊട്ടിടും.

ബീടിപ്പുകയും ചേര്‍ത്ത് ഞാന്‍ ആ 
കവിതയെ രാകുമ്പോള്‍  
ഒട്ടിയ വയര്‍ കേഴുന്നു വീണ്ടും
എനിക്കുള്ള അന്നം എവിടെ?

എരിയുന്ന ചിന്തകള്‍ക്ക് 
എന്നും കൂട്ട് ഒട്ടിയ വയറെന്നു 
അറിയാത്ത വയറേ

എന്റെ ദാരിദ്ര്യത്തിന് കിട്ടിയ
ശാപമോ നീ. 

Monday, January 16, 2012

മുഖം മിനുക്കുന്ന ഭരണകൂടം.

തലയില്ല ജനാധിപത്യം
ഉടലുമായ് ഇഴയുമ്പോള്‍ 
നിസ്സഹായത തെരുവിന് 
പുതിയ വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നു.

ജീവിതം തെരുവോരത്ത് കാഴ്ചമാത്രം ആയവര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ 
മുഖം മിനുക്കലിന്റെ പുതിയ നയവുമായി അധികാര വര്‍ഗം
കൊടിയ അഴിമതിയുടെ നാറുന്ന കുപ്പായം ഉരിയാതെ
എത്ര മുഖം കഴുകിയിട്ടെന്തു കാര്യം.

പ്രതികരിയ്ക്കാന്‍ മനസ്സ് വെമ്പുമ്പോള്‍ 
കുടിയിലെന്റെ കുഞ്ഞുമോള്‍ കരയുന്നു
ആ കരച്ചില്‍ എന്റെ നിസ്സഹായത അല്ല
ഞാന്‍ നക്സലിസ്റ്റ്‌ ആകാതിരിക്കാനുള്ള പ്രാര്‍ഥനയാണ്.




Sunday, January 15, 2012

ലൈക്‌


ഒന്ന് ചാറ്റ് ചെയ്യാന്‍ ഒരുപാട് നാളായി കാത്തിരുന്ന ആളിന്റെ പേരില്‍ ഇങ്ങോട്ട് ഒരു മെസ്സേജ് വന്നപ്പോള്‍ ഇന്നലെ രാത്രി ശെരിക്കും ഞാന്‍ ഒന്ന് ഞെട്ടി. ചാറ്റ് വിന്‍ഡോയില്‍ ചുവന്ന മഷി ഒന്ന് രണ്ടു മൂന്ന് എന്ന് പെട്ടെന്ന് മറിഞ്ഞു, എന്റെ മനസ്സിലെ ലടു അതിലും പെട്ടെന്ന് പൊട്ടി. ഓണവും ക്രൈസ്റ്റ്മസും പെരുനാളും ഒക്കെ പറഞ്ഞു ഞാന്‍ കുറെ വിഷ് ചെയ്തത എന്നാല്‍ ഇതുവരെ ഒരു ഹായ് തിരികെ കിട്ടിയിട്ടില്ല. ആകാംഷയോടെ ആണ് ചാറ്റ് വിന്‍ഡോ ഓപ്പണ്‍ ചെയ്തു നോക്കിയത്. പക്ഷെ ആ മെസ്സേജ് എന്നെ ഞെട്ടിക്കുന്നതായിരുന്നു. "ചേട്ടാ ഈ കാണുന്ന ലിങ്കില്‍ പോയി ഒരു ലൈക്‌ അടിക്കുമോ"... ഠിം . 
ഇന്നലെ രാത്രി ഞാന്‍ തിരുനമിച്ചു ഇനി മുതല്‍ ലൈക്‌ ഒന്നിന് അമ്പതു രൂപ.

Wednesday, January 11, 2012

ഇതിഹാസം

മുത്തച്ഛന്‍ വലിച്ചരിഞ്ഞ ബീഡി കുറ്റികള്‍
മഴയില്‍ ജീവന്‍ വെച്ചപോലെ മുറ്റത്തു ഒഴുകി നടക്കുന്നു
അച്ഛന്‍ പുകച്ചു തള്ളിയ സിഗരറ്റ് ചുരുളുകള്‍
ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യങ്ങളായി
അമ്മയെ വലം വയ്ക്കുന്നു
ചോര്‍ന്നൊലിക്കുന്ന പുരയിലെ ചോരാത്ത മൂലയില്‍
എനിക്ക് മുന്നേ സ്ഥാനം പിടിച്ച നായ് കുട്ടി
ഒരല്‍പം സ്ഥലം തന്നു യെജമാന സ്നേഹം കാട്ടി
ചുരുളുകളായി ഉയരുന്ന പുക മാനത്ത്‌ പുതിയ ഇതിഹാസം
രചിക്കവേ
ഞങ്ങള്‍ക്കുള്ള അവസാന അത്താഴം തയ്യാറാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു അമ്മ.

വിരഹ കാമുക "ച്ഛക്കകള്‍ നിങ്ങളോ?

ഒപ്പത്തിനൊപ്പം കൂട്ടിയും കിഴിച്ചും 
പ്രണയം തൊലിപ്പുറത്തെ നിറമാണെന്ന് 
പറഞ്ഞവര്‍

മുലയുടെ തുടിപ്പിലും നിദംബതിന്റെ
മുഴുപിലും പ്രണയത്തെ തട്ടിച്ചു നോക്കി 
തുടയിടുക്കിലെ തിര തല്ലലില്‍
പ്രണയത്തെ പൊതിഞ്ഞവര്‍ 

ഒടുവില്‍ ഒരു നാള്‍ എല്ലാരും ഒന്നായ്
ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റു വിലപിക്കുന്നു
ഫേസ് ബുക്കിന്‍ താളുകളില്‍
നഷ്ട പ്രണയത്തിന്റെ ഇല്ലാ കഥകളുമായി....

തുഫൂ....
അതെന്റെ തുപ്പലാണ്
ഇനി നിനക്ക് മുഖം തുടയ്ക്കാം
പൊയ് മുഖങ്ങള്‍ അഴിച്ചു വയ്ക്കാം.

Thursday, January 5, 2012

നൊമ്പരം.

നീണ്ട പത്തുവര്‍ഷത്തെ പ്രവാസജീവിതം മതിയാക്കി നാട്ടിലേക്ക് യാത്ര തിരിക്കാന്‍ എയര്‍ പോര്ട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോള്‍ മനസ്സാകെ കലുഷിതം ആയിരുന്നു. എന്റെ വിഷമം കണ്ടിട്ടാണോ എന്നറിയില്ല ആകാശത്ത് മഴമേഘങ്ങള്‍ ഉരുണ്ടു കൂടി എനിക്ക് പിന്നിലായി ഞങ്ങളുടെ വാഹനത്തിനു കുടപിടിച്ച് ഒഴുകി വരുന്നതുപോലെ തോന്നി.....മഴമേഘങ്ങള്‍ക്ക് വിഷമങ്ങള്‍ മഴയായ് പെയ്തൊഴിയാം  ഞാനെന്തു ചെയ്യും.

കഴിഞ്ഞ കര്‍ക്കിടകത്തില്‍ വയസ്സ് മുപ്പത്തിഏഴു കഴിഞ്ഞു പക്ഷെ കല്യാണം ഇതുവരെ ആയിട്ടില്ല. ചൊവ്വയും, ശനിയും, വെള്ളിയും ഒക്കെ കൂടെ എന്റെ പിറവി സമയത്ത് മത്സരിച്ച് ആക്രമണം നടത്തിയപോലെ "നല്ല ശുദ്ധമായ പാപ ജാതകം". ഇങ്ങനെ ഒരു ജാതകം ജീവിതത്തില്‍ കണ്ടിട്ടില്ല എന്നാണ് ജ്യോതിഷിമാര്‍ പറയുന്നത്, എന്തായാലും ഇതുവരെയും പെണ്ണ് ഒത്തിട്ടില്ല.

കഴിഞ്ഞ അവധിക്കു നാട്ടില്‍ പോയപ്പോള്‍ ആറു പെണ്ണ് കണ്ടതാ, പക്ഷെ അതില്‍ മനസ്സിന് അല്പമെങ്കിലും പിടിച്ച ഒന്ന് പോലും ഇല്ല. പാപ ജാതകം ആയതുകൊണ്ട് മനസ്സിന് പിടിക്കാത്ത പെണ്ണിനെ കെട്ടണം എന്നൊന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലെ?.

പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ തോന്നുന്നു ആ ആദ്യം കണ്ട പെണ്ണ് ഉള്ളതില്‍ അല്പം ഭേദം ആയിരുന്നു എന്ന്. പക്ഷെ ആ കൂട്ടത്തില്‍ അവളുടെ കല്യാണം മാത്രമേ ഇതുവരേക്കും കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ, അതാണ്‌ ഇതിലെ രസവും.  അത് പണ്ട് മുതലേ അങ്ങനെ തന്നെ ആണല്ലോ ഞാന്‍ ഏതെങ്കിലും ഒരു പെണ്ണിനെ നോക്കിയാല്‍ ഉടനെ അവളുടെ കല്യാണം ഉണ്ടാകും, പണ്ട് കോളേജില്‍ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് കൂട്ടുകാര്‍ എന്നെ കളിയാക്കാന്‍ വേണ്ടി പറഞ്ഞു നടന്ന സംഗതിയാണ്ത്. അവരുടെ വാദത്തെ ശെരിവൈക്കാന്‍ എന്നവണ്ണം എനിക്കിഷ്ടപെട്ട മുന്ന് പെണ്‍കുട്ടികളുടെ കല്യാണം പെട്ടെന്ന് നടന്നു "ഈ സംഗതി അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട്‌ ആ കുട്ടികള്‍ എന്നെ അവരുടെ കല്യാണം മുഴുവന്‍ കൂട്ടുകാരുടെ അകമ്പടിയോടെ വിളിച്ചു ഒരു ആഘോഷമാക്കി. ഒരു പക്ഷെ നിങ്ങള്‍ക്കിപ്പോള്‍ ഇത് വായിച്ചു ചിരി വരുന്നുണ്ടാകാം എങ്കിലും ഇഷ്ടപ്പെട്ട പെണ്ണിന്റെ കഴുത്തില്‍ മറ്റൊരു പുരുഷന്‍ താലി കെട്ടുന്ന രംഗം,. അത് കണ്ടു നില്‍ക്കെണ്ടിവരിക എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അതിന്റെ തിവ്രത, എഴുതി വായിച്ചാല്‍ മനസ്സിലാകില്ല. ശെരിക്കും അത് അനുഭവിച്ചു തന്നെ അറിയണം.

അവസാനം കണ്ട പെണ്ണ് കാഴ്ചയില്‍ വളരെ മോശം ആയിരുന്നു. പക്ഷെ എന്നെ ആ വീട്ടില്‍ ആകര്‍ഷിച്ച മറ്റൊരു ഘടകം ഉണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ അനുജത്തി "അവിടെ എല്ലാം ഓടി നടന്നു എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വീണ്ടും സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കോരിയിടന്‍ ശ്രേമിച്ചവള്‍.. അഭിപ്രായം പിന്നെ പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞു അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ ജനലഴികള്‍ക്ക് പിന്നില്‍ ഞാന്‍ അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ കണ്ടു. വീട്ടില്‍ വന്നു ഞാന്‍ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു എനിക്ക് ആ അനുജത്തി കൊച്ചിനെ ഇഷ്ടപെട്ടെന്നു. "പോക്രിത്തരം പറയുന്നോട" എന്നാണ് അച്ഛന്‍ ചോദിച്ചത്. തറവാട്ടില്‍ പിറന്നവര്‍ക്ക് ചേരുന്ന സംസാരമാണോ ഇത്?, ചേട്ടത്തിയെ പെണ്ണ് കാണാന്‍ പോയിട്ട് അനുജത്തിയെ ഇഷ്ടപെട്ടെന്നു പറയുക. "അച്ഛന്റെ വായില്‍ നിന്നു തറവാട് എന്ന വാക്ക് കേട്ടാല്‍ ഉടന്‍ ഞാന്‍ മലര്‍ന്നു വീടിന്റെ ഉത്തരത്തിലേക്കു നോക്കും. "പഴകി ദ്രെവിച്ചു ചിതലുകള്‍ ഉപേഷിച്ച് പോയ ഉത്തരം മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിന്റെ കരിയും പുകയും ഏറ്റു ഞങ്ങളുടെ ദാരിദ്രത്തിന്റെ നേര്‍ ചിത്രമായി അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു. ഒരു പക്ഷെ അമ്മയുടെ പ്രാര്‍ഥനയുടെ ഭലം ഒന്നുകൊണ്ടു മാത്രമാകാം അത് ഇന്നും നിലംപൊത്താതെ അവിടെത്തന്നെ പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്നത്. ഞാന്‍ ഉത്തരത്തിലേക്കു നോക്കുന്നത് കണ്ടാല്‍ അമ്മ ചിരി തുടങ്ങും, കാരണം അമ്മയ്ക്കറിയാം ഞാന്‍ അച്ഛനെ കളിയാക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ് മലര്‍ന്നു ഉത്തരത്തിലേക്കു നോക്കുന്നതെന്ന്. "ഉടന്‍ തന്നെ അച്ഛന്റെ മറുപടിയും ഉണ്ടാകും എന്റെ മോന്‍ ഇതുപോലെ ഒന്ന് പണിഞ്ഞു കാണിക്കു, എന്നിട്ടാകാം കളിയാക്കല്‍... അത് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ അറിയാതെ എന്റെയും തല താഴും. പിന്നെ ആര്‍ക്കും ആര്‍ക്കും ഒരിക്കലും ഉത്തരം കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു നീണ്ട നിശബ്ദത ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഉടലെടുക്കാറുണ്ട് അത് ഓരോര്തര്‍ക്കും അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് പോകാനുള്ള സമയമാണ്, ഇനി നിന്നാല്‍ ദുഃഖം അണ പൊട്ടും എന്ന് സ്ഥിരം അഭിനേതാക്കളായ ഞങ്ങള്‍ക്ക് നന്നായി അറിയാം. ഈ ദുഃഖം ഒഴിവാക്കാന്‍ ആയിരുന്നു കഴിഞ്ഞ പത്തുവര്‍ഷം ഞാന്‍ ഈ പ്രവാസ ജീവിതം നയിച്ചത്, ആ ദാരിദ്ര്യം ഒരു പരിധിവരെ മായ്ച്ചു കളയാനും എനിക്ക് സാധിച്ചു. 

എന്തായാലും എന്റെ മനസ്സില്‍ വീണ്ടും ഒരു ഉത്സവ കാലത്തിനു കൂടി കൊടിയേറാന്‍ പോകുകയാണ്, വാഹനം നീങ്ങുന്നതോടൊപ്പം പ്രവാസ ജീവിതം ഒരു ഓര്‍മയായി എന്റെ പിന്നില്‍ ഓടി ഒളിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു.  ഇനി എന്റെ മുന്നിലുള്ളത് "എന്റെ" ജന്മം കൊണ്ട് ആഹ്ലാദിച്ച ജാതകം എന്ന അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റെ കറുത്ത കരങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് അത് ഈ യാത്രയില്‍ ഞാന്‍ പൊട്ടിച്ചു എറിയും. 

എന്നെ എയര്‍ പോര്‍ട്ടില്‍ ഇറക്കി വാഹനം പോയി, ഞാന്‍ ഉള്ളില്‍ കടന്നു എനിക്ക് പോകാനുള്ള വിമാനത്തിന്റെ കൌണ്ടര്‍ തിരക്കി. "പാവങ്ങളുടെ എത്തിഹാദായ എയര്‍ ഇന്ത്യ എക്സ്പ്രസ്സ്‌ ഇന്നും പണിമുടക്കില്‍ ആണെന്ന വാര്‍ത്ത‍ എന്നില്‍ പ്രത്യേകിച്ചു ഞെട്ടല്‍ ഒന്നും ഉളവാക്കിയില്ല. പഴയ വിപ്ലവ വീര്യം ഉള്ളില്‍ ഇന്നും എവിടെയൊക്കയോ നുര പൊന്തിയത് കൊണ്ട് രാത്രി കിടക്കാന്‍ അവരുടെ ചിലവില്‍ ഒരു മുറി തരമായി, രണ്ടാമത്തെ കുപ്പിയുമായി വന്ന ചൈനക്കാരി പെണ്ണിനെ അവളുടെ അനുവാദത്തിനു കാത്ത് നില്‍ക്കാതെ കട്ടിലിലേക്ക് തള്ളിയിടുമ്പോള്‍ അവള്‍ എതിര്‍ത്തില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നേരത്തേ മേശപ്പുറത്തു കണ്ടുവെച്ച എന്റെ തടിച്ച മണി പേര്‍സില്‍ ആയിരുന്നു.

രാത്രിയുടെ അവസാനയാമത്തില്‍ എപ്പോഴോ രെതി സുഖം നല്‍കിയ ആനന്ദത്തിന്റെ ആലസ്യത്തില്‍ അവളുടെ മാറില്‍ തലവെച്ചു കിടക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സ് ശാന്തം ആയതുപോലെ തോന്നി. ശാന്തമായ മനസ്സില്‍ പ്രേതിക്ഷയുടെ പുതിയ പൂക്കള്‍ മൊട്ടിട്ടു, അവിടെ ഞാന്‍ കണ്ട ഭാവി വധു ശാലിന സുന്ദരിയും കന്യകയും ആയിരുന്നു. 

ശുഭം.

Sunday, December 25, 2011

കൊലാവെരി ...


ഈ കഥയും പൈങ്കിളി പറഞ്ഞു തന്നെ തുടങ്ങാം, എന്നത്തേയും പോലെ അലാരത്തിന്റെ കര കര ശബ്ദമാണ് ഇന്നും എന്റെ ഉറക്കത്തിനു ഭംഗം വരുത്തിയത്. പണ്ട് മുതലേ ഉള്ള ശീലമാണ് ആദ്യത്തെ ബെല്ലിനു നാടകം തുടങ്ങില്ല എന്നതുപോലെ അടുത്ത ബെല്ലിനു വേണ്ടി ഞാന്‍ കത്ത് കിടക്കും, കിടക്ക വിട്ടു എഴുന്നേല്‍ക്കാതെ. "കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്‍ ഈ ആദ്യത്തെ ബെല്ലിനും രണ്ടാമത്തെ ബെല്ലിനും ഇടയില്‍ കിട്ടുന്ന ഒരു പത്തു മിനിറ്റ് സമയം ഇവിടെയാണ്‌ ഞാന്‍ ഉറക്കത്തിന്റെ സുഖവും, അത് നഷ്ടപെടുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന വേദനയും ശെരിക്കും അറിയുന്നത്". !!!

പുലര്‍കാലം നവ വധുവിനെപോലെ ആണ് ഇന്നും കടന്നു വന്നത് പക്ഷെ അത് കാണാനോ ആസ്വദിക്കാനോ ഉള്ള സമയം എനിക്കില്ല കാരണം ഇനിയുള്ള മുപ്പതു മിനിറ്റ് വളരെ വിലപ്പെട്ടതാണ്‌, അതിനിടയില്‍ പ്രഥമിക കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം നിറവേറ്റി ബസ്സില്‍ കയറണം ഇല്ലെങ്കില്‍ ഞങ്ങളെ കൊണ്ട് പോകാന്‍ വരുന്ന ബസ്‌ അതിന്റെ പാട്ടിനു പോകും. ഓഫീസില്‍ താമസിച്ചു പോകുന്നത് കൊണ്ടുള്ള വിഷമം അല്ല അവിടെ ഇരിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ ഭഗവന്‍ എന്ന് പറയുന്ന കൊറിയക്കാരന്‍ ബോസ്സ് ചില്ല് പെട്ടിക്കുള്ളിലിരുന്നു തല ഉയര്‍ത്തി നോക്കും, ആരാണ് ഈ നേരത്ത് വാതില്‍ തുറന്നു അകത്തു കയറിയത് എന്നറിയാന്‍. ഞാന്‍ എന്നത്തേയും പോലെ തല കുനിച്ചു ഇതൊന്നും കണ്ടില്ലെന്ന രിതിയില്‍ എന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിലേക്ക് പോകും,. ഇത് പതിവ് ദിനചര്യ...

ഇനി അല്പം റിവൈണ്ട് ചെയ്യാം, രാവിലെ ബാത്‌റൂമില്‍ കയറിയപ്പോള്‍ വെള്ളമില്ല, കുറച്ചു തണുത്ത കാറ്റ് തന്നു ടാപ്പ്‌ ഇന്നത്തെ സംഭാവന ഇതാണെന്നും പറഞ്ഞു കയ്യൊഴിഞ്ഞു. ആകെ റൂമില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ലിറ്റര്‍ വെള്ളത്തില്‍ പ്രാഥമിക കാര്യങ്ങള്‍ ഒരു വഴിപാടുപോലെ ആക്കി മെസ്സ് ഹാളിലേക്ക് ഓടി പ്രഭാത ഭക്ഷണത്തിനായി, "പല്ല് തേച്ചില്ലെങ്കിലും രാവിലെ എന്തെങ്കിലും കഴിക്കണം എന്നുള്ളത് കുട്ടിക്കാലം മുതല്‍ക്കേ എന്റെ ഒരു ശീലമാണ്, പല്ല് തേച്ചതിന് ശേഷമേ എനിക്കെന്തെങ്കിലും കഴിക്കാന്‍ തരികയുള്ളൂ എന്നത് അമ്മയുടെ ഒരു വാശിയും'. എന്ത് ചെയ്യാം അമ്മ ആയ് പോയില്ലേ തോറ്റു കൊടുക്കുകയെ നിവൃത്തി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ അക്കാലത്ത്. 

മെസ്സില്‍ നിന്നും പ്രഭാത ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ മുന്നില്‍ തന്നെ ഉണ്ട് പോകാനുള്ള ബസ്സ്‌,.. ബസ്‌ പുറപെടുന്നതുവരെ പുറത്തു കാത്തുനില്‍ക്കുക എന്നത് കൌമാര കാലഘട്ടത്തിന്റെ പ്രാരംഭത്തില്‍ തന്നെ എനിക്ക് കൈവന്ന ഒരു ശീലമാണ്. നല്ല തണുത്ത കാറ്റ് അടിക്കുന്നുണ്ട്, ഇരുട്ട് മാഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നതെ ഉള്ളു എങ്കിലും കുറച്ചു ദൂരത്തായി നില്‍ക്കുന്നതില്‍ മലയാളികള്‍ ആരാണെന്നു ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് കണ്ടു പിടിച്ചു "ഈ കൊടിയ തണുപ്പത്തും കമ്പിളി വസ്ത്രങ്ങള്‍ പെട്ടിയില്‍ വെച്ച് പൂട്ടിയിട്ടു കൈ ഒന്നുകില്‍ കക്ഷത്തോ അല്ലെങ്കില്‍ പാന്റ്സിന് പോക്കറ്റിലോ ഇട്ടു തണുപ്പിനെ കുറ്റം പറഞ്ഞു കൂനിക്കുടി നിന്നു വിറക്കും അവരാണ് യെധര്ധ  മലയാളികള്‍.. ഞാനും അവര്‍ക്കൊപ്പം അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നു. കൂട്ടത്തില്‍ ആരോ പറയുന്നത് കേട്ടു കഴിഞ്ഞ വര്ഷം ഇതിലും വലിയ തണുപ്പ് ആയിരുന്നു എന്ന്. ..

ബസ്സ്‌ പുറപ്പെടാന്‍ നേരം അതില്‍ കയറി ആദ്യം കണ്ട ഒരു കൊറിയക്കാരന്റെ അടുത്തിരുന്നു, അവന്‍ ഒരു ഗുഡ് മോര്‍ണിംഗ് അടിച്ചു, രാവിലെ പല്ല് തേക്കാന്‍ പറ്റാഞ്ഞത്‌ കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഒരു ചെറു മൂളലും മൃദു മന്ദഹാസവും തിരികെ നല്‍കി അവനെ ഒതുക്കി. യാത്രയില്‍ ഉടനീളം അവന്‍ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു എനിക്കാണെങ്കില്‍ ഓഫീസില്‍ എത്തിയിട്ട് വേണം പല്ല് തേക്കാന്‍ ഞാന്‍ എല്ലാം മൂളി കേട്ടു അവനെ ത്രിപ്തന്‍ ആക്കി. വെറുതെ എന്തിനാ നമ്മളായിട്ട് ഒരു കൊറിയക്കാരനെ ശത്രു ആക്കുന്നെ, മുല്ല പെരിയാര്‍ വിഷയത്തില്‍ എല്ലാവരും കൂടെ ചേര്‍ന്നു തമിഴനെ ശത്രു ആക്കിയത് കണ്ടു തൃപ്തി ആയ് വരുന്നതെ ഉള്ളു. 

ഓഫീസില്‍ എത്തിയതിനു ശേഷം ഉച്ചവരെയുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം മുറപോലെ നടന്നു ഇതിനിടയില്‍ ഞാന്‍ എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിനോട് പറഞ്ഞിരുന്നു "അളിയാ രാവിലെ പല്ലുതേച്ചതും ഇല്ല, കുളിച്ചതും ഇല്ല നീ എന്നെ ഉച്ചക്ക് എങ്ങിനെ എങ്കിലും റൂമില്‍ ഒന്ന് ആക്കിതരണം.. "അവന്‍ എന്നെ അന്യഗ്രെഹത്തില്‍ നിന്നും വന്ന ജീവിയെ നോക്കി കാണുന്നതുപോലെ ഒന്ന് നോക്കി" അത് ഞാന്‍ കുളിക്കഞ്ഞതില്‍ ഉള്ള വിഷമം കൊണ്ട് അല്ല കേട്ടോ, ഉച്ചക്ക് കുളിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞതിന്നാണ്.... സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഇന്നത്തെ ദിവസം ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസില്‍ ആരും കുളിച്ചിട്ടില്ല, ഇന്നലെ രാത്രി ഞങ്ങളുടെ താമസ സ്ഥലത്തേക്ക് വെള്ളവും ആയി വന്ന ടാന്കേര്‍ ലോറി ഡ്രൈവര്‍ കുറെ മദ്യവും അതിനോടൊപ്പം കടത്താന്‍ ശ്രെമിച്ചു, വഴിയില്‍ അത് പോലീസ് കയ്യോടെ പിടിക്കുകയും ചെയ്തു. അതാണ് ഈ അപ്രേതിക്ഷിത വെള്ളമില്ലയ്മയുടെ കാരണം. 
അനുഭവിക്കുക തന്നെ അല്ലാതെന്തു ചെയ്യാന്‍, അല്ലെങ്കില്‍ എനിക്കിത് വരുമോ?, ഇന്ന് രാവിലെ ഓഫീസിലെ മുഴുവന്‍ കൊറിയക്കാരി പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്കും കൈ കൊടുത്തു ക്രിസ്ത്മസ് ആശംസ പറയാം എന്ന് സ്വപ്നം കണ്ടു കിടന്ന ഞാന്‍, ഇന്നിപ്പോള്‍ രാവിലെ അതെല്ലാം ഒരു ഈമെയിലില്‍ ഒതുക്കേണ്ടി വന്നു. ഹാ....കൊലാവെരി...കൊലവെരി.

ഉച്ചക്ക് അങ്ങനെ സുഹൃത്തിന്റെ ദയയില്‍ റൂമിലേക്ക്‌ പോകുമ്പോള്‍ അപ്രെതിക്ഷിതമായ് "റെഡിയോയില്‍ "കൊലവെരി ഗാനം ഒഴുകിയെത്തി, സത്യത്തില്‍ ഇത്രനാളും ഞാന്‍ ആ ഗാനം കേള്‍ക്കാതെ പിടിച്ചു നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു, സന്തോഷ്‌ പണ്ഡിറ്റ്‌ നമ്മളെ വെച്ച് കാശ് ഉണ്ടാക്കി എന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഒരു അരിശം ഇനി ഞാന്‍ കൂടി യുടുബില്‍ ക്ലിക്കിയിട്ട് കൊലവെരി ഒരു പൊയന്ടു കൂടി കുടുതല്‍ നേടേണ്ട എന്ന സ്വത സിദ്ധമായ എന്റെ അഹങ്കാരം. 

കൊലവെരിയെയും, സന്തോഷ്‌ പണ്ടിടിനെയും നമുക്കു ഇങ്ങനെ കാണാം "" ബാബുവിന് ഒരു കുട്ടി ജനിച്ചു / ബാബുവിന് മുന്ന് കയ്യും രണ്ട് തലയും ഉള്ള ഒരു കുട്ടി ജനിച്ചു" സ്വാഭാവികമായും  ഇതില്‍ രണ്ടാമത് പറഞ്ഞത് കാണാന്‍ നമുക്കു ജിജ്ഞാസ ഉണ്ടാകും ഈ വൈകൃതത്തിന്റെ വിജയമാണ് കൃഷ്ണനും രാധയും അലെങ്കില്‍ കൊലവെരി കാണാന്‍ നമുക്കുള്ളത്. 

റൂമില്‍ ചെന്നു കുളിയും പല്ല് തേപ്പും കഴിഞ്ഞു മെസ്സ് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു ഉച്ച ഭക്ഷണത്തിനായി, "ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസ് മെസ്സില്‍ ഉച്ചയുണിനു എനിക്കിഷ്ടപെട്ട മീന്‍കറി ആയിരുന്നു അത് കളഞ്ഞിട്ടു എന്റെ അഹങ്കാരം കൊണ്ടാണ് കുളിക്കണം എന്നും പറഞ്ഞു ഞാന്‍ റൂമില്‍ വന്നത്. ആ അഹങ്കാരം മെസ്സ് ഹാളില്‍ നിന്ന ബെങ്കാളി ചെക്കന്‍ തടഞ്ഞപ്പോള്‍ ശെരിക്കും തീര്‍ന്നു.
"സര്‍ ആപ്ക ഖാന ഇധേര്‍ നഹിം മിലേഗ, ആപ്കോ വാപസ് ഓഫീസ് ജനപടെഗ ഖനെകെലിയെ, ഇധര്‍ ഖാന കം ഹൈ"..
വീണ്ടും കൊലവെരി.. കൊലവെരി.. ഞാന്‍ ആരും കാണാതെ ഇറങ്ങി നടന്നു അവിടെ നിന്നും, തിരികെ ഓഫീസിലേക്കുള്ള യാത്രയില്‍ ഉടനീളം എനെ മനസ്സില്‍ രാവിലെ നടന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ഒരു കൊലവെരി പോലെ വന്നു പോയി. "അല്ലെങ്കിലും നന്നേ വിശക്കുമ്പോള്‍ നല്ലതുപോലെ ചിന്തിക്കാന്‍ പറ്റിയ സമയമാണ്, ഓഫീസില്‍ ചെന്നാലും കഴിക്കാന്‍ ഒന്നും കിട്ടില്ല എന്ന അറിവ് എന്റെ വിശപ്പിനെ ഒന്നും കൂടെ ആളി പടരാന്‍ സഹായിച്ചു.

കൊലവെരി Annexure1:- എന്നത്തേയും പോലെ ഇന്നും ഞാന്‍ ഈ അനുഭവം ആരുടേയും പേരെടുത്തു പറഞ്ഞു ടാഗ് ചെയ്തു വേദനിപ്പിക്കുന്നില്ല. ഇത് വായിക്കുന്നവര്‍ എന്തായാലും കമന്റ്‌ ചെയ്യുമെന്ന് എനിക്കറിയാം, ലൈക്‌ അടിക്കുന്നവരെ ഞാന്‍ വായിക്കാത്തവര്‍ എന്ന വിഭാഗത്തിലാണ് ഉള്‍പ്പെടുത്തുന്നത്. 

കൊലവെരി Annexure2:- ഇത് ഒരു അഭൌമ ശ്രിഷ്ടിയോ വിശ്വ സാഹിത്യത്തിനു ഭാവിയില്‍ ഒരു മുതല്കുട്ടോ ആകില്ല എന്ന് എനിക്ക് നന്നായ് അറിയാം എങ്കിലും  "രാവിലെ ഞാന്‍ പല്ല് തേച്ചില്ല, കുളിച്ചതും ഇല്ല അത് നിങ്ങളോട് ഒന്ന് പറയണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു അത്ര മാത്രം.

കൊലവെരി കൊലവെരി കൊലവെരി ഡി...

ശുഭം

സസ്നേഹം,
പണ്ഡിറ്റ്‌ പണ്ഡിറ്റ്‌ ആകുന്നതിനും മുന്നേ പണ്ഡിറ്റ്‌ ആയ മറ്റൊരു പണ്ഡിറ്റ്‌ സന്തോഷ്കുമാര്‍ :-)